In haar column schrijft Saskia Knoop haar belevenissen met de bende van vier op de dagen met gouden randjes. Deze keer: Mijn oma blogt
We vieren eerste kerstdag, met alle kinderen en kleinkinderen bij onze jongste dochter. We hebben allemaal eten gekookt, gebakken of gekocht. De tafel staat vol met lekkers. Mats, Ferre en Lenthe spelen en dollen met elkaar.
Ze bouwen een huis van de bankkussen, spelen verstoppertje onder de tafel en kapstok , gooien met een ballon , of te wel, een gezellige chaos terwijl wij rustig aan tafel zitten te kletsen en te proeven van elkaars lekkernijen.
Onze vegetarische dochter heeft een heerlijke schotel gemaakt van allerlei groente, de vegetarische Ferre en Lenthe eten een vegetarische ‘worst’ terwijl Mats een ‘echte’ worst eet. Bent eet een ‘potje’ dan kan hij direct na zijn flesje naar bed. Mijn schoondochter heeft stoofpeertjes gemaakt met chocolade saus en pistache nootjes, de calorieën bommen gaan er goed in.
Mijn oma blogt
Ik geniet van mijn uitzicht, dochters in de keuken, manlief die stoeit met de kinderen, Bent en ik zitten te kroelen. Mijn schoonzoon probeert soms wat structuur aan het hele stel te geven maar helaas, vandaag gaat dat niet lukken.
Zo zie ik mijn Kerst graag!
Ik probeer foto’s te maken van het stel maar dat lukt niet echt. Ik ben een echte paparazzi oma, altijd paraat met de camera. Lenthe zingt een liedje van ‘kinderen voor kinderen’ Mijn oma vlogt maar titel wordt verbastert in: Mijn oma blogt! Als ik een foto maak of we maken weer iets leuks mee, zeggen de kinderen al: die lezen en zien we straks terug op de Opanoma site.
Ons Oud en Nieuw momentje
Vanavond leek me een leuk moment om wat sterretjes af te steken en wat grondbloemen, gewoon gekocht bij de supermarkt. Ons kleine Oud en Nieuw momentje. Mats , Lenthe en Ferre staan met een sterretje en mijn dochter steekt een grondbloem aan.
Als ik een foto maak of we maken weer iets leuks mee, zeggen de kinderen al: die lezen en zien we straks terug op de Opanoma site.
Niet wetend wat deze grondbloem van plan is, begint deze te kleuren en ineens te knallen. Ferre schrikt zich kapot, rent naar binnen en steekt zijn koppie om de deur, Mats vliegt zo snel weg dat hij zo de heg in loopt en Lenthe stapte snel weg. Commotie, lach en schrik alom!
Ferre en Mats hebben nu waarschijnlijk een trauma voor het leven, met dank aan oma en haar leuke ideeën. Maar achteraf liggen we in een deuk want de kinderen zijn geen seconde in gevaar geweest maar alleen geschrokken van de knallen.
Bona gezin
Vroeger noemde mijn dochter ons een ‘Bona gezin’ (van de Bona boter reclame, altijd gezellig en picknicken). Natuurlijk was er ook wel een hommeles, maar we waren, en zijn nog steeds een hecht en harmonieus gezin. Irritaties en onduidelijkheden worden uitgesproken en dat maakt ons uniek.
We hebben genoeg hobbels meegemaakt maar daardoor alleen maar samen sterker geworden. Ik zie en hoor genoeg ellende om me heen. Ouders die hun kinderen en kleinkinderen niet meer zien. Soms door omstandigheden waar de ouders niets meer mee kunnen, een (ex-) partner die de kleinkinderen weg houdt bij de oma en opa. Kinderen die niets meer met hun ouders te maken willen hebben, geen winnaars alleen verliezers.
Communicatie, begrip en ruimte geven, elkaar zien, zeggen dat je trots op hen bent, gewoon houden van, dat zijn de basisregels.
We blijven individuen en gaan onze eigen weg. Maar wat ben ik dankbaar dat ik met de kinderen en kleinkinderen mag meelopen, en mag mee genieten van de weg die zij bewandelen.
Saskia Knoop schrijft op Opa ’n oma over haar dagen met gouden randjes.
Zij is 54 jaar en 34 jaar getrouwd met Ronald, moeder van 2 dochters en oma van Lenthe van 6, Mats van bijna 3, Ferre van 2,5 en Bent van 3 maanden. Samen met haar man past ze elke maandag op de hele bende van 4, dus genoeg om over te schrijven. Ondanks haar fulltime baan van 36 uur per week, maakt ze altijd tijd vrij voor de bende van 4!
Lees hier alle bijdragen van Saskia
