Mijn dochter belt of ik een hapje kom eten na het werk. Gezellig denk ik en rij snel naar huis om de hond uit te laten. Mijn dochter staat in de keuken een heerlijke vegetarische maaltijd te maken en ik zit met Lenthe en Ferre te kletsen aan tafel. Eenmaal aan tafel kijken de kinderen in de pan en zegt Ferre, “ik zet de joker in”. ‘Oma, wil je de joker inzetten?” vraagt Ferre.
Ik vraag wat hij bedoelt met de joker inzetten. Mijn dochter geeft aan dat ze het zat is, om elke dag te horen dat het eten vies is en dat de kinderen het eten niet lusten terwijl ze zolang in de keuken heeft gestaan.
Mijn motto was; zeg je nee, dan krijg je er 2!
Ik zeg dat dit fenomeen me bekend voorkomt. Zij gebruikte precies dezelfde tekst met haar zus als ik de pannen op tafel zette. Mijn motto was; zeg je nee, dan krijg je er 2! (2 lepels eten in plaatst van 1 lepel) en dat hielp. Mijn dochter heeft de kinderen dus 1 joker per week gegeven. De joker mogen de kinderen inzetten als zij het eten ECHT niet op willen eten en dan kiezen ze voor een boterham.
De joker wordt niet zomaar ingezet door de kinderen, want stel je voor dat je morgen ECHT iets vies moet eten. Er gaat nu vaak een week voorbij dat de kinderen iedere dag alles opeten en de joker dus niet inzetten. De truc helpt dus!
De kinderen en ik eten alles op en we gaan voor het toetje. De jokers blijven in de map. Wat een geweldig idee van mijn dochter en zo vindingrijk.
Manlief komt thuis en vraagt wat we eten vanavond. Ik zeg zuurkool en het staat al klaar in de keuken. Hij geeft aan dat hij daar ECHT geen trek in heeft. Dus, nu denk ik er over om ook maar thuis een joker in te voeren.
Saskia Knoop schrijft op Opa ’n oma over haar dagen met gouden randjes.
Zij is 56 jaar en getrouwd met Ronald, moeder van 2 dochters en oma van Lenthe van 8, Mats van bijna 5, Ferre van 4 en Bent van 2. Samen met haar man past ze regelmatig op, dus genoeg om over te schrijven. Ondanks haar fulltime baan van 36 uur per week, maakt ze altijd tijd vrij voor de bende van 4!
Lees hier alle bijdragen van Saskia
