Zo heb je jonge kinderen, en voor je het weet ben je grootouder. Of je zit er tussenin: in een leeg nest. Worstel je er zelf mee, of zie je dat je eigen kind moeite heeft met het uitvliegen van je kleinkinderen? Lees dan hier over de feiten en fabels van het lege nest syndroom.
Wat is het lege nest syndroom?
De vergelijking met een leeg nest verwijst naar de lege kamers van je kinderen die niet meer bij je wonen. Door dat vertrek zijn er gevoelens van verlies. De verandering van een huishouding met kinderen naar een huishouding zonder kinderen is een soort rouwproces dat in het algmeen een half jaar duurt.
Als je na een jaar nog last heb van het lege nest syndroom, is het raadzaam om naar een arts te gaan.
Het lege nest komt niet alleen
Als je kinderen vertrekken omdat ze volwassen zijn geworden, valt dit vaak samen met de start van tekenen van ouder worden bij je zelf en meer zorg om je eigen ouders. Het leven lijkt dan wel eens een periode van afbraak in plaats van opbouw.
In een ander geval raak je in een leeg nest door echtscheiding, waarbij je kinderen veel tijd bij je ex-partner doorbrengen. De scheiding zelf is evengoed een afronding die je tegelijkertijd verwerken moet. Dus naast de ‘rouw’ omdat je geen directe zorg meer hebt voor je kinderen, spelen er vaak nog andere factoren die je stemming beïnvloeden.
Mythe 1: het treft vooral vrouwen
Het lege nest syndroom komt voor bij mannen en vrouwen. Maar het wordt vaker vastgesteld bij vrouwen. En van de vrouwen lijkt het vooral de alleenstaande moeders en de full time huisvrouwen te treffen. Omdat de zorg voor de kinderen een groter deel van hun leven vult. Vaders en vrouwen met een baan, of een partner, lijken minder gevoelig voor het verlies.
Is dat wel zo? Misschien is het aloude rollenpatroon sterker dan wij denken. Zodat mannen minder makkelijk naar een hulpverlener gaan om over het gemis van de kinderen te praten. En mensen die een baan en/of een partner hebben, hoeven misschien ook niet zo snel naar een hulpverlener, want praten met iemand die je serieus neemt helpt altijd. Dat kan evengoed je partner of collega zijn.
Mythe 2: een leeg nest vervangen door een volle agenda
Er duiken steeds meer artikelen op waarin beweerd wordt dat het lege nest syndroom niet meer bestaat. De ‘Empty Nesters’ van nu zijn mensen met een overvolle agenda. Volgens sommigen zijn het de gelukkigste mensen die bestaan, want ze kunnen alles doen waar ze zin in hebben. Andere schrijvers benadrukken de toenemende zorg voor de eigen ouders en, steeds vaker, grootouders.
Maar daarmee is alleen je agenda vol. Je nest is nog altijd leeg. Hoe ga je daar mee om?
Pas op voor teveel de leegte opvullen
Je kinderen opvoeden is een prachtig levensinvulling en ook een deel van je identiteit. Hoe vaak ben je niet “de vader van … ” in plaats van gewoon “Erik”? En dan ineens zijn die twee zaken afgerond, klaar. Doordat het nu stiller is in huis en je meer tijd omhanden hebt dan voorheen, word je geconfronteerd met dat verlies. Het meest gegeven advies is die vrijgekomen tijd en mentale leegte te vullen met een nieuw levensdoel: adopteer een dier, ga reizen word vrijwilliger. Dat lijkt een goed advies, maar er zit een risico aan.
Door die leegtes teveel op te vullen, kan je namelijk de confrontatie met je pijn ontwijken en raak je vast in het rouwproces, als een vissersvrouw die blijft uitkijken naar haar dierbaren. Natuurlijk ga je die extra tijd in je leven vullen, verveling is ook ongezond. Maar bewaar eerst wat ruimte om je pijn te erkennen en te verwerken.
Wat helpt zonder aan opvullen te doen
- Erken dat het uitvliegen van je kind inderdaad een verdrietige kant heeft.
Ontken het niet maar zwelg er ook niet in. Alles met mate! - Bij een hoge golf van emotie kun je de emotie eenvoudig benoemen en erin aanwezig zijn.
Zeg “Ja, goh, het is er” zonder er een waardeoordeel aan te plakken. Dan merk je dat de pijn meevalt. - Zie de positieve kant van de afgeronde levenstaak.
Wees bijvoorbeeld trots dat je je kind hebt begeleid tot een volwassene. - Ga geen spookbeelden oproepen over wat je kind kan overkomen nu het niet meer in je buurt is.
- Besef dat “loslaten” evengoed een liefdevolle daad is waarmee je je kind helpt.
Einde aan het lege nest….. de komst van de kleinkinderen
Wat je nieuwe levensinvulling aangaat, hoef je je niet druk te maken. De komst van kleinkinderen, en getuige mogen zijn van hun ontwikkeling, zal een levensinvulling zijn die kan concurreren met het opvoeden van je eigen kinderen.
