Geruzie tussen kleinkinderen. Het komt helaas maar al te vaak voor. Het is soms zo erg dat je er gek van wordt. Waarom doen kleinkinderen dat toch? Wat leren ze ervan en wanneer moet je ingrijpen? Al dat ruziën: ontdek hier alles over ruzie.
Waarom maken we ruzie?
Een zekere dosis ruzie maken is niet alleen normaal, maar het is zelfs gezond. Kinderen leren op deze manier omgaan met boze gevoelens en frustratie. Bovendien leren ze door ruzie te maken uiteindelijk om rekening te houden met anderen.
Daarnaast ontwikkelen de kleinkinderen ook diverse sociale vaardigheden. Zo moeten ze hun gevoelens onder woorden brengen, voor zichzelf opkomen en onderhandelen tijdens het ruziën. Zo slecht is ruzie maken dus niet.
Waar gaan al die ruzies eigenlijk over?
Ruzies tussen kinderen en (groot)ouders gaan vaak over het verkennen van de grenzen. Hoe ver kan een kind gaan? Een voorbeeld: welke tijd een kind naar bed moet of hoe laat een puber thuis mag komen zijn populaire onderwerpen voor ruzies. Bij kinderen onderling gaat het regelmatig over alledaagse dingen, zoals wie waarmee mag spelen.
Wanneer begrijpen kinderen een ruzie?
Bij een bepaalde leeftijd beginnen de kleinkinderen ruzies steeds meer te begrijpen. Tot een jaar of 5 zijn ze vooral bezig met dingen die zij willen. Voor het belang van anderen hebben ze totaal nog geen oog. De ruzie ontstaat dan vooral uit een overvallend gevoel van boosheid. Achteraf hebben de kleinkinderen ook moeite om te vertellen hoe de ruzie is ontstaan.
Het uitpraten en vaststellen wat er aan de hand is, heeft op die leeftijd nog geen zin bij je kleinkind. Vraag liever wat hij/zij wil en hoe dat te behalen is. Pas vanaf een jaar of 8 kan een kind praten over waarom hij ruzie maakt. Dan is je kleinkind namelijk in staat zijn eigen gedrag te beredeneren en zich in een ander te verplaatsen.
“Ruzies tussen kinderen en (groot)ouders gaan
vaak over het verkennen van de grenzen”
Moet je ingrijpen tijdens het ruziën? Zo ja, wanneer?
Over het algemeen lossen de meeste ruzies zichzelf op. Kinderen kunnen dat al op een vrij jonge leeftijd. Het is belangrijk dat kinderen wel de kans krijgen om te ‘oefenen’ met ruziemaken. Opvoeders, zowel ouders als grootouders, hebben vaak de neiging om te snel zich ermee te bemoeien. Uiteraard proberen ze met de goede bedoelingen de boel te sussen, maar dit werkt averechts.
Als je te snel ingrijpt in een ruzie, gaan de kinderen denken dat ruziemaken iets slechts is en dat je altijd lief moet zijn. Zolang een ruzie evenwichtig verloopt en er geen fysieke pijn wordt veroorzaakt, kan je het beter zijn gang laten gaan. De kans is groot dat de kinderen dan zelf naar een oplossing zoeken. Bovendien voorkom je op die wijze dat ruziemaken een vorm van aandachtvragen wordt.
Hoe geef ik mijn kleinkind het goede voorbeeld?
Het allerbelangrijkste dat jouw kleinkind moet leren is dat je tijdens een ruzie respect voor elkaar toont. Laat de ander bijvoorbeeld altijd uitpraten. Bovendien is het verstandig om altijd te proberen in je argumenten rekening te houden met de gevoelens en wensen van de ander. Je kleinkind ziet alles.
Jij hebt in zijn ogen een voorbeeldfunctie. Dus maak je (per ongeluk) ruzie waar je kleinkind bij is, zorg dan dat je respect toont voor de ander en de emoties die onherroepelijk vrijkomen bij een ruzie. Tip: maak geen ruzie met de ouders van het kind waar het kind bij is. Jullie moeten een eenheid zijn. Het is dan niet handig om de regels te bediscussiëren. Hier kan je kleinkind in de war van raken.
