In haar column schrijft Saskia Knoop haar belevenissen met de bende van vier op de dagen met gouden randjes. Deze keer: Scharrelkinderen
“Kinderen zitten veel te veel binnen met de laptop, tablet of kijken TV”, zegt een verslaggever van het journaal. Hij interviewt verschillende kinderen en ouders bij een basisschool. Eindconclusie: de stelling is juist!
In mijn tijd speelden we altijd buiten, weer of geen weer, maar wij hadden ook niet de beschikking over al dit moois. Nee, vroeger was niet alles beter!
Wat eet een vleermuis?
In een gesprek met mijn kleindochter kwam het beest vleermuis ter sprake. Direct kwam er een spervuur aan vragen. Wat eet hij? Hoe ziet de vleermuis er van dichtbij uit? Waarom vliegt hij alleen in het donker? Enzovoort. Mijn schoondochter pakte de laptop en zocht via Google de vleermuis op, en ja hoor, al Lenthe’s vragen werden beantwoord. Ook een afbeelding van een vleermuis van dichtbij. Geweldig, wat een kennis kun je vergaren via het internet. Ook veel bagger en zaken die voor later zijn, maar dat moet je als (groot)ouders blijven bewaken.
“Geen high-tech speelgoed, gewoon hout, zand en water.”
Mijn kinderen waren scharrelkinderen en mijn kleinkinderen nu ook. Scharrelkinderen zijn kinderen die graag buiten zijn en onder de modder thuis komen. In bomen klimmen, slakken helpen oversteken, bloemen plukken en stenen verzamelen. Vlakbij ons huis heeft de gemeente een natuurspeelplek gemaakt. Gras, klimtoestellen van hout, met een houten vlot over een natuurwaterplas, kabelbaan en een kleine klimwand. Ook kunnen de kinderen spelen in het water met een waterpomp en zand. Oftewel, een super speelplek voor onze scharrelkinderen. In de lente en zomer gaan we daar veel naar toe. Geen high-tech speelgoed, gewoon hout, zand en water.
Modderige kinderen
In de Grienden gaan we wandelen, 10 passen voorruit en 15 achteruit. De kinderen zien telkens weer een boom, steen of beestje. Jaszakken vol met gevonden of gezochte voorwerpen, gaan we weer naar huis. Onze kinderen zijn lid van natuurmonumenten en de kleinkinderen van OERR. De stichting Natuurmonumenten organiseert leuke, kindvriendelijke evenementen. Zo zijn we gaan varen naar het eiland Tiengemeten en hebben we een avondwandeling gemaakt, broodjes gebakken boven het kampvuur en warme chocomel gedronken. Lenthe mocht op de paardenkar meerijden. We liepen in het donker met onze lampionnetjes, een bijzondere ervaring. De verhalenverteller zat op een strobaal en vertelde een spannend verhaal. Een geweldige belevenis voor jong en oud. In het donker weer met de boot terug naar de auto. Dit is echt een jaarlijks evenement voor scharrelkinderen en scharrel(groot)ouders.
Gelukkig hebben onze dochters een wasmachine, want scharrelkinderen zien er bijna altijd modderig uit. Eén of twee keer per dag zijn ze schoon, als ze net uit bed komen of uit de douche…
Saskia Knoop schrijft op Opa ’n oma over haar dagen met gouden randjes.
Zij is 54 jaar en 34 jaar getrouwd met Ronald, moeder van 2 dochters en oma van Lenthe van 6, Mats van bijna 3, Ferre van 2,5 en Bent van 3 maanden. Samen met haar man past ze elke maandag op de hele bende van 4, dus genoeg om over te schrijven. Ondanks haar fulltime baan van 36 uur per week, maakt ze altijd tijd vrij voor de bende van 4!
Lees hier alle bijdragen van Saskia
