In haar column schrijft Saskia Knoop over haar belevenissen met de bende van vier op de dagen met gouden randjes. Deze keer: Het is weer zover: Sinterklaas is in het land
Stress alom! De kinderen lopen te stuiteren en willen alle cadeautjes die in het speelgoedboek staan.
Ik stuur onze dochters een appje: “wat moet deze hulp sint kopen?” Ik zie door de bomen het bos niet meer en de prijzen….. ik schrik me rot! Het moet wel leuk blijven want de kleinkinderen hebben veel hulp sinten om zich heen die het feest sponsoren. Onze kleinkinderen zijn echte bouwers en creatieve kinderen. Kapla staat regelmatig tegen het plafond in de kamer, hele bouwwerken van Smartmax . We hebben al wat aanvullende dozen gekocht. Maar wat moet de hulp Sint nu kopen? Ik struin internet af om tot ideeën te komen. Mats en de Sint zijn op dezelfde dag jarig , dus altijd dubbel feest.
Belevenis als cadeau?
Vorig jaar hebben we geld bijgelegd, zodat onze dochter een abonnement op de speeltuin Plaswijckerpark kon aan schaffen. Daar hebben ze het hele jaar plezier van gehad. Natuurlijk een cadeautje ernaast gegeven, voor het ‘uitpak’ gevoel.
Hele jaar door ‘doen’ wij aan belevenissen. Zwemmen, dierentuin, speeltuin, ballenbak, camping aan zee… of te wel, cadeautjes voor ons allemaal. Maar om nu een belevenis te geven voor de Sint? Nee, die geven we tussendoor, elke week. Ik ga maar weer bladeren in de boekjes, maar ik word er een beetje chagrijnig van. De kinderen hebben alles wat hun hartje begeerd! Waar maak je ze nog blij mee? Die avond krijgen ze zoveel.
Wat gaat de tijd snel
Dit jaar zijn we voor het eerst in 30 jaar niet met het hele gezin, onze dochter heeft andere plannen. Maar natuurlijk zullen meer feestjes anders worden gevierd en prijs me gelukkig dat ik er vele heb mogen meemaken. Maar wennen is het wel!
Dus vieren we Sinterklaas bij ons thuis met de rest van het gezin en schoonfamilie. Waar is de tijd gebleven? Vroeger, de tijd van natte haartjes en Sesamstraat kijken, schoenen zetten en zingen voor de centrale verwarming?
Waar is de tijd gebleven? Vroeger: de tijd van natte haartjes en Sesamstraat kijken, schoenen zetten en zingen voor de centrale verwarming?
Melancholisch
Een beetje melancholisch ben ik wel in deze tijd. De tijd gaat zo snel en soms ben ik een beetje verdrietig en hoop dat ik van alles voldoende genoten heb. Je let even niet op en er is weer en jaar voorbij. Mijn grote zus vertelde me gisteren, dat mijn kleinzoon meer op mij gaat lijken en dat, als hij met zijn duim in zijn mond op de bank zit, zij hetzelfde gevoel van liefde krijgt als 54 jaar geleden. Toen zag mijn zus mij ook zo op de bank zitten, als moppie van 1 jaar.
Over de tijd gaat snel gesproken… Mijn grote zus en ik lopen in het park, ook zij wordt oma volgend jaar. “Weet je nog met Sinterklaas bij ons thuis?”, zeg ik tegen haar.
“Wat gaat de tijd snel he”. We lopen in gedachten samen verder. Ons moment, onze tijd, onze jeugd, onze toekomst!
We hebben er zin in!
Saskia Knoop schrijft op Opa ’n oma over haar dagen met gouden randjes.
Zij is 55 jaar en 35 jaar getrouwd met Ronald, moeder van 2 dochters en oma van Lenthe van 7, Mats van bijna 4, Ferre van 3,5 en Bent van 1. Samen met haar man past ze elke maandag op de hele bende van 4, dus genoeg om over te schrijven. Ondanks haar fulltime baan van 36 uur per week, maakt ze altijd tijd vrij voor de bende van 4!
