In haar column schrijft Saskia Knoop over haar belevenissen met de bende van vier op de dagen met gouden randjes. Deze keer: Opa’s en oma’s zijn net mensen
Het is weer maandag en we vertrekken met de jongens naar de dierentuin. Bent in het zitje voorin de auto, Ferre en Mats in de zitjes op de achterbank en ik wurm me ertussen. Gelukkig een ritje van 20 minuten en ik zit tussen twee vrolijke knullen. Ze zijn erg druk en maken veel lawaai.
Headbangen
Opa zet de muziek hard en twee hoofdjes beginnen te ‘headbangen’ op de maat van de muziek. Niks geen K3 of Bobo maar Rap en Reggae, schalt door de boxen. Bent valt in slaap en hoort niets meer. Via de achteruitkijk spiegel glimlachen we naar elkaar. Wat een gezellige drukte. De jongens maken grapjes die wij niet snappen maar zij liggen dubbel van het lachen en wij lachen weer om de jongens.
Als moeder werd ik ook boos en wilde ik soms de kinderen achter de behang plakken.
Als oma heb ik veel meer geduld en rust en kan eigenlijk alles bij ons thuis.
Hilariteit alom
“Poep!”, roept Ferre, en Mats gilt het uit. “Poep op je hoofd” zegt Mats, hilariteit alom. Een auto snijdt ons af en opa gebruikt een lelijk woord. De jongens praten opa na en voordat we het door hebben zingen en schelden de jongens in koor. Hoe leid ik dit nu weer in goede banen?
Ik probeer ze af te leiden en roep “oooo wat een mooie auto!” Twee koppies draaien mijn kant op en willen de auto ook zien. Mijn plan is gelukt, ik kijk nog een beetje geïrriteerd naar opa, mijn blik zegt alles! Eindelijk komen we aan en we stappen uit.
“Oma?” zegt Mats, “opa mag geen ….. zeggen he?”
“Nee”, antwoord ik, “dat mag opa niet zeggen.” Mats zegt: “Ook niet als je boos bent?”
“Nee, ook niet als je boos bent.”
“Pappa zegt het ook wel eens, dat mag ook niet he?”, vervolgt hij. “Ik ben ook wel eens boos maar dan ga ik huilen en schreeuwen, mag dat wel?”, vraagt hij weer.
“Ja” en dan weet ik ook niet meer en leid de jongens weer af. “Kijk eens wat een mooie flamingo’s!” en ik loop naar de vijver. De jongens huppelen achter me aan.
Goede moeder en super oma
Zoals ik een goede moeder wil zijn, wil ik ook en super oma zijn. Als moeder werd ik ook boos, was regelmatig na mijn nachtdiensten moe en ik wilde soms de kinderen achter de behang plakken. Als oma heb ik veel meer geduld en rust en kan eigenlijk alles bij ons thuis.
Waarom heb ik nu meer moeite met ‘het juiste zeggen en doen’ dan vroeger met mijn eigen kinderen? Onze kinderen waren gewoon vervelend of ze wilden niet eten, nu zitten onze kleinkinderen in een ‘Sprongetje’ volgens het boek ‘Oei ik groei’.
Ik denk nu teveel na en probeer pedagogisch verantwoord te reageren. Ach, ook opa’s en oma’s zijn net mensen en maken vast fouten. Maar weet je, onze kinderen zijn ook groot geworden en uitgegroeid tot fantastische moeders, onafhankelijke liefdevolle en betrouwbare vrouwen.
Deze kaart kreeg mijn man voor Vaderdag van onze dochter…………..
Waarschijnlijk hebben we het toch goed gedaan, dus we kunnen ons wel een ‘opa en oma foutje’ permitteren.
Saskia Knoop schrijft op Opa ’n oma over haar dagen met gouden randjes.
Zij is 54 jaar en 34 jaar getrouwd met Ronald, moeder van 2 dochters en oma van Lenthe van 6, Mats van bijna 3, Ferre van 2,5 en Bent van 3 maanden. Samen met haar man past ze elke maandag op de hele bende van 4, dus genoeg om over te schrijven. Ondanks haar fulltime baan van 36 uur per week, maakt ze altijd tijd vrij voor de bende van 4!
Lees hier alle bijdragen van Saskia
