In heel Nederland en België loopt maar één heuse babypedagoog rond, de Amsterdamse Ineke van Straeten . Zij is er voor ouders die in de eerste paar maanden met vragen en onzekerheden zitten over hun pasgeboren kind. Want ook al krijg je waarschijnlijk handige adviezen van de kersverse oma’s – je moeder en je schoonmoeder –, in sommige gevallen kan het goed zijn dat een deskundige over de vloer komt. Een gesprek met een bevlogen babykenner.
Babyboeken
“Vrouwen konden vroeger bij zussen en nichten afkijken hoe je moest voeden en hoe je met baby’s omging,” vertelt Ineke (61), die ook borstvoedingsdeskundige en al achttien jaar kraamverzorgster is. “Die voorbeeldfunctie van familienetwerken is er niet meer. Daarnaast willen veel ouders het in het begin perfect doen. Om toch houvast te hebben, kopen ze babyboeken waarvan ze de adviezen strak opvolgen. Maar het is belangrijk om zelf goed na te denken over hoe je met je baby wilt omgaan, zeker bij huilen en moeilijk slapen. Op een manier die bij jou past. Daar begint het opvoeden al.”
Waar is de gebruiksaanwijzing?
De kraamtijd is voor jonge ouders vaak een ware zoektocht naar de ‘gebruiksaanwijzing’ van hun pasgeboren kindje. Wat heeft hij nodig als hij huilt? Heeft hij honger of juist slaap? Wat betekent het als hij opvallend beweeglijk is? Ouders kunnen dan bij de babypedagoog terecht voor een consult. Soms is er een doorverwijzing van de verloskundige.
Wat voor meerwaarde heeft de babypedagoog als de baby ook op het consultatiebureau gezien wordt? Ineke: “Ouders van een slechte slaper of een kindje dat veel huilt, krijgen daar te horen dat ze het maar even moeten laten huilen tot het in slaap valt. Maar veel ouders willen dat niet. Bij kinderen vanaf een half jaar kan het alweer anders zijn, maar een jonge baby heeft z’n ouders op zo’n moment nodig. Belangrijk is wel dat die zijn signalen goed ‘verstaan’. Daar help ik ze bij, om hun baby te leren begrijpen.”
“Een oma of opa reageert vaak relaxter”
Moeheidssignalen lastig te herkennen
Voor een babyconsult komt Ineke één of twee keer bij het jonge gezin langs. “We proberen er gezamenlijk achter te komen wat het kindje met z’n gedrag duidelijk wil maken. Is-ie moe, heeft-ie honger, of wil hij gewoon lekker bij mama of papa zijn? Dan kijken we met de ouders hoe zij het best kunnen reageren en handelen. Ik ben erg voorstander van veel lichamelijk contact, je baby vasthouden of dragen. Maar het moet ook een manier zijn die goed bij de ouders past. En bij de baby natuurlijk.”
Geen actief oogcontact meer
Ineke komt veel over de vloer bij gezinnen met een superalerte baby. “Dat zijn moeilijke slapers. Tekenen van moeheid zijn bij hen lastig te herkennen. Jengelt zo’n kind, dan denken de ouders aan honger. Beweegt-ie druk met z’n lijfje, dan wordt er met hem gespeeld. Die voortdurend wakkere blik in z’n oogjes zet de ouders op het verkeerde been. Hij lijkt heel tevreden, maar is eigenlijk doodmoe. Zo kom je in een vicieuze cirkel terecht van een baby die steeds vermoeider raakt en daardoor meer huilt en slechter slaapt. En vergeet niet dat de ouders daar ook gestrest en uitgeput van raken.” Wat kun je eraan doen? “Ik wijs de ouders op de eerste signalen van moeheid van hun baby. Zien ze een gaapje? Dan is deze ogenschijnlijk wakkere baby toch moe. Zorg voor een vast slaapritueel: zachter praten, geen actief oogcontact meer, langzaam en met een vast muziekje naar het wiegje, eventueel ‘white noise’ (ruis- of natuurgeluiden) op de achtergrond, even de handen op buik en hoofdje leggen. In veel gevallen werkt dit goed. Maar… het werkt natuurlijk niet altijd.”
De rol van grootouders
Spelen grootouders nog een speciale rol in de omgang met hun piepjonge kleinkind? “Oh ja, ze zijn heel belangrijk, juist ook voor hun eigen kind dat net vader of moeder is geworden. Voor een prille moeder kan het heel stressvol zijn als het voeden of slapen niet goed lukt. Een oma of opa staat er net wat verder van af en reageert vaak relaxter. Dat kan een goede invloed op de ouders én op de baby hebben.”
Voor meer informatie: www.inekevanstraeten.nl
