Ik ga bloggen! Wie ben ik? Jutta, 59 jaar oud, moeder van Thilo (31) en Jelle (28), wonend in de omgeving van Almere en ik werk twee banen. Tevens ben ik de vriendin van Gijs. En ik ben oma van S. van 3 jaar en S. van 8 maanden oud.
In deze blog wil ik over de emoties van oma-zijn schrijven en de drukte die ontstaat omdat ik zoveel mogelijk tijd met S & S wil doorbrengen. De rijke fantasiewereld van Sana, die mij zachtaardig heeft gemaakt en gevoelens van jaloersheid geeft waar ik mij voor schaam. En niet te vergeten de grenzeloze vrolijkheid van Siem.
Vandaag schrijf ik een introductieblog over hoe alles begon.
De avonturen van Sana & Siem (S&S)
Net, of nog net niet verwerkt dat je zoons de deur uit zijn. Ik ben het veelbesproken lege nestsyndroom nog aan het verwerken en dan ligt er ineens een foto van een echo voor mij op tafel. Ik pak de foto, kijk ernaar en het duurt even voordat de boodschap tot mij doordringt. Tranen van geluk springen in mijn ogen. De intens blije gezichten van mijn zoon en zijn partner: “Hé oma.”
Ken je dat moment? Ineens is alles weer anders, ik ben weer nodig. Mijn hart klopt in mijn keel van opwinding en blijdschap. Eerlijk gezegd heb ik er nooit eerder bij stilgestaan.
“Alles overheersend is die grenzeloze liefde
die ik vanaf het eerste moment voor deze prachtige, mooie Sana voel”
Een tussenperiode
Na de verhuizing van Jelle, Thilo is al weg , zijn er gevoelens van ‘verlaten zijn’ – pff dat klinkt zwaar. Gevoelens van “en nu?” Ergens is dat ook weer heel gek, want nu kan ik toch alles doen waar nooit tijd voor was? Maar het komt er niet van, twee jaar lang niets.
Alles is weer anders: het begint
Een periode van ‘zorgen’ begint nu weer. Veel herkenbare momenten van mijn eigen zwangerschap en toch is alles net even anders. Om kwart voor vier nachts gaat dan de telefoon. “Ma, je bent bijna oma.” 
Cadeaus, ballonnen en nog meer spullen, alles ligt al dagen klaar. Ik douche, kleed mij snel aan en 10 minuten nadat mijn ‘kleinmeisje’ is geboren, bel ik aan.
Mijn hemel, het gevoel dat me overvalt is haast niet te beschrijven. Liefde, kwetsbaarheid, onwennigheid, onvoorwaardelijke liefde en angst. Al deze emoties golven door mij heen. Zal ik een betere oma zijn dan ik soms mama was? Wat voor een oma wil ik zijn of mag ik zijn?
Alles overheersend is die grenzeloze liefde die ik vanaf het eerste moment voor deze prachtige, mooie Sana voel. Vanaf deze ochtend, 4 december 2012, staat mijn leven in het teken van oma-zijn en ik word er intens gelukkig van, meestal dan. Op 21 oktober 2015 wordt Siem, het broertje van Sana, geboren. Wederom voel ik die intense blijdschap. Samen vormen die twee voor mij het duo S&S.
