In haar column schrijft Saskia Knoop haar belevenissen met de bende van vier op de dagen met gouden randjes. Deze keer: Mensen zijn net dieren
Mensen zijn net dieren. Kijk maar om je heen. Gedrag van een mama-aap, eendenmoeder, en de olifantenkudde. Geweldig om te zien hoe vooral de olifant met de familie omgaat.
Ik vergelijk mezelf met een olifantenmoeder. Ik hou graag de kudde bij elkaar en ik bied een veilige plek en ben zorgzaam. Daarnaast ben ik wat mollig, heb een olifantenhuid, zoek niet snel ruzie maar ga een confrontatie niet uit de weg, en duw je zo opzij als ik niet anders kan. Ik ben dus een trotse olifantenmoeder.
Kleinkinderen als dieren
Ik vergelijk onze kleinkinderen ook met een diertje en ze veranderen, naarmate ze ouder worden, in een ander dier. Toen onze Lenthe geboren werd, noemde ik haar mijn konijntje, zo lekker zacht en aaibaar. Nu is ze 6 jaar en het konijntje is veranderd in een pittige tijger, stoer, krachtig, sterk en ze ziet er zeer aaibaar uit. Maar de tijger kroelt wanneer zij het wil, en dat is ook goed. Ze houdt van klimmen en klauteren en is creatief en slim. Ze gaat recht op haar doel af en heeft veel doorzettingsvermogen. Ze leert graag nieuwe dingen, blijft oefenen totdat ze het kunstje onder de knie heeft. Zo ook met zwemmen. Net 6 jaar en nu al haar A, B, en C zwemdiploma.
Ik vergelijk mezelf met een olifantenmoeder. Ik hou graag de kudde bij elkaar en ik bied een veilige plek en ben zorgzaam.
Stokstaartje, altijd nieuwsgierig
Mats was als baby al erg nieuwsgierig. Hij lag nooit stil op het aankleedkussen, altijd de buikspieren aanspannen en zijn hoofd omhoog. Nee, zeker geen ‘zen baby’.
Ik noemde Mats ons stokstaartje, altijd alert, nieuwsgierig en snel. Mats is nu 3 en nog steeds een stokstaartje. Wij zagen het echte stokstaartje afgelopen maandag in de dierentuin. Het stokstaartje stond op de rots, hoofd omhoog, koppie draaide alle kanten op. Hij keek en zag alles om zich heen. Dat is onze Mats, altijd in de weer.
(Troetel) beer
Ferre is ons (troetel) beertje van 3 jaar. Als baby sliep hij veel, mollige kroelbaby en altijd lachen. Hij lachte al met 3 weken. Ferre is nog steeds een beertje, zachtaardig, erg lief, zorgzaam, soms wat onhandig en een kroelbeertje. Hij komt kroeltjes geven en halen, een gezelligheidsdiertje. Ferre zorgt voor iedereen en helpt mama en oma mee met opruimen.
Bent is een koala beer. Hij hangt aan je, eet en poept de hele dag. Dikke benen, probeert te kruipen en zeer aaibaar. Maar Bent is nog maar 7 maanden dus de koala kan nog veranderen.
En jullie kleinkinderen? Lijken ze ook op een diertje en zo ja, waarom? Ik hoor graag van jullie via Facebook.
Saskia Knoop schrijft op Opa ’n oma over haar dagen met gouden randjes.
Zij is 54 jaar en 34 jaar getrouwd met Ronald, moeder van 2 dochters en oma van Lenthe van 6, Mats van bijna 3, Ferre van 2,5 en Bent van 3 maanden. Samen met haar man past ze elke maandag op de hele bende van 4, dus genoeg om over te schrijven. Ondanks haar fulltime baan van 36 uur per week, maakt ze altijd tijd vrij voor de bende van 4!
Lees hier alle bijdragen van Saskia
