Naarmate we ouder worden is de kans groot dat er een geliefde dicht bij ons overlijdt. Je partner kan bijvoorbeeld overlijden, waardoor je in een zwart gat valt. Tegelijkertijd ben je nog steeds een grootouder: je kleinkind snapt niet waarom steeds opa/oma huilt. Je gaat een erg zware periode tegemoet.
Het leven staat stil: je partner wandelt niet meer over deze planeet. Het voelt alsof de grond onder je voeten vandaan is gesloopt. Mensen denken soms dat rouwen makkelijker wordt naarmate je ouder wordt, simpelweg omdat je meer verlies kent. Maar rouwen doet altijd pijn. Wat het voor grootouders nog zwaarder maakt, zijn de kleinkinderen die niet begrijpen waar opa/oma is gebleven. Hoe moet je daar mee omgaan naast je rouwproces?
Je bent niet de enige
Iedereen krijgt te maken met verlies en rouwen. Jaarlijks overkomt het honderdduizenden Nederlanders. Vaak lijden we liever in stilte en praten we niet over de pijn, het verdriet en het gemis. Dat is echter niet verstandig. Een rouwproces is een slopende ervaring die ieder leven op zijn grondvesten doet schudden. Je ondergaat een emotionele achtbaan en soms helpt het juist om erover te praten: je bent niet de enige.
“Bouw de bezoekjes van je kleinkind daarna rustig op.
Zo kan iedereen zich aanpassen aan de nieuwe situatie”
Neem de tijd om het te verwerken
Eén ding is zeker, neem de tijd om het verlies van je partner te verwerken. Maak afspraken met de ouders van je kleinkinderen over bezoekjes. Geef aan dat je eerst even tijd voor jezelf nodig hebt en ruimte nodig hebt om alles te regelen en te verwerken. De ouders, jouw kinderen, ondergaan ook een rouwproces en zullen jouw wens voor ruimte respecteren als jij dat aangeeft.
Bouw de bezoekjes van je kleinkind daarna rustig op. Zo kan iedereen zich aanpassen aan de nieuwe situatie. Jouw kleinkind moet namelijk ook wennen aan de nieuwe situatie, zeker jonge kleinkinderen begrijpen niet altijd wat er gebeurd is. Ga samen met de ouders en je kleinkind rond de tafel zitten en leg het uit.
Rustig erover praten
Het kan gebeuren dat jouw kleinkind je ineens overvalt met vragen over je overleden partner. Maak je geen zorgen, dat is normaal en te verwachten. Kinderen zijn van nature nieuwsgierig en onvoorspelbaar. Probeer rustig te praten met je kleinkind over de verdwenen opa/oma. Vertel jouw kleinkind desnoods dat jij verdrietig bent hierdoor.
Praten over de leuke herinneringen van jouw partner kan erg geruststellend werken. Dit kan je zeker ook doen met je kleinkind. Zij/hij heeft je partner op een andere manier meegemaakt. Voor je het door hebt, leert jouw kleinkind jou nog iets nieuws over je partner.
