In haar column schrijft Saskia Knoop haar belevenissen met de bende van vier op de dagen met gouden randjes. Deze keer: Kwijt in de dierentuin
Toen 6 jaar geleden onze kleindochter werd geboren, kon mijn man niet wachten om bij diergaarde Blijdorp een grootouder abonnement te kopen. Zeker 2 maal per maand lopen we ons rondje door de dierentuin.
De jongens komen binnen en zegen direct ‘tijgers toe?’
Soms gaan we alleen voor de speeltuin of bij slecht weer, gaan we picknicken tussen de vogels en planten.
Vaak weten ze precies welke dieren ze willen zien en wij volgen het stel door de dierentuin. Zij wijzen de weg.
Bent ligt in de wagen, maar is zich nu al bewust van de vissen die boven hem zwemmen in het Oceanium, de rest van de tijd slaapt hij.
‘Kijk oma’, roept Mats en wijst op een konijn dat als eten dient voor de roofvogels. Het konijn hangt aan een touwtje, een naar gezicht.
‘Konijn ziek?’ vraagt hij. Ik vertel dat het vlees is voor de vogels. Hij lijkt tevreden met het antwoord.
Ferre en Mats lopen weer vrolijk door, terwijl wij en andere volwassenen het konijn wel erg naar vinden hangen.
‘Mats’ riep ik opgelucht, ‘waarom zei je niets terug toen ik je riep?’
Bij de olifanten staat een meetlat. Natuurlijk moeten we de jongens meten en zeggen hoe groot zij zijn geworden. En groot geworden zijn ze!
In de vlindertuin gaan we op een bankje zitten en er zit een vlinder op de kinderwagen, een prachtig gezicht.
Mats is super snel en erg ondernemend, Ferre blijft altijd bij ons in de buurt en wil alles samen doen. De jongens dragen een armband met hun naam en het mobiele nummer van hun moeder.
De jongen spelen in de speeltuin van Blijdorp en plots zit Mats niet meer op het klimrek.
De paniek sla
at nog net niet toe maar ik ben direct misselijk.
We roepen zijn naam maar geen reactie. Ferre komt naar ons toe en zoekt mee.
Ineens zien we een plukje blond haar verschijnen achter het speelhuisje. ‘Mats’ riep ik opgelucht, ‘waarom zei je niets terug toen ik je riep?’
Ferre staat bij Mats en zegt: ‘Poep’
Ik ruik aan Mats zijn broek en ja hoor, hij stond rustig in alle privacy te poepen en dat moet je respecteren.
Ik vraag aan de jongens, ‘wat moeten jullie doen als jullie ons kwijt zijn?”
Ze steken allebei hun rechter arm omhoog, de arm waar de armband aan zit.
Slimme jongens die van ons.
Behalve als je zit te poepen, dan blijf je zitten waar je zit!
Saskia Knoop schrijft op Opa ’n oma over haar dagen met gouden randjes.
Zij is 54 jaar en 34 jaar getrouwd met Ronald, moeder van 2 dochters en oma van Lenthe van 6, Mats van bijna 3, Ferre van 2,5 en Bent van 3 maanden. Samen met haar man past ze elke maandag op de hele bende van 4, dus genoeg om over te schrijven. Ondanks haar fulltime baan van 36 uur per week, maakt ze altijd tijd vrij voor de bende van 4!
Lees hier alle bijdragen van Saskia
