Kinderyoga

In haar column schrijft Saskia Knoop haar belevenissen met de bende van vier op de dagen met gouden randjes. Deze keer: Kinderyoga

Ik zit op kantoor en het is drie uur. Mijn dochter belt en vraagt aan me of ik mee kan naar kinderyoga, aangezien Lenthe’s vriendin toch niet mee gaat naar de les en iedereen een vriendinnetje mag meenemen.

“En jij dan?”, zeg ik nog tegen mijn dochter. “Nee, lenthe wil dat jij mee gaat”, zegt ze

Ik voel me vereerd en aangezien ik flexibel ben met mijn werkuren en geen afspraken heb, zeg ik “natuurlijk, ik kom”.

Toch nog even stressen op het werk, spring op de scooter en rij naar het yogagebeuren. “Ze starten om 17 uur hoor”, zegt mijn dochter. Ik kom zwetend binnen, moet mijn schoenen uit en op een matje naast mijn kleindochter gaan zitten. Er staat rustige muziek op en er brandt wierook, de sfeer is goed.

We zitten in een kring en de lerares vraagt wie Lenthe bij zich heeft, ‘mijn oma’ zegt ze en kijkt mij lachend aan.

We moeten gaan liggen met onze ogen dicht. ‘Stiekem’ kijk ik naar Lenthe en zij kijkt ‘stiekem’ naar mij, we giechelen.

De lerares kijkt en vindt ons waarschijnlijk storend, maar we kunnen er niets aan doen.

Als Lenthe en ik lol hebben dan gaan we ook los, maar we houden ons in.

---

De lerares kijkt en vindt ons waarschijnlijk storend, maar we kunnen er niets aan doen.

---

In gedachten moeten we naar en eiland dwalen maar ik dwaal helemaal niet, ik lig rot op een matje, pijn in mijn rug en wil naar mijn meisje kijken. Zij ligt met haar ogen dicht en in gedachten glimlach ik.

Dan krijgen we olie en moeten elkaars handen masseren. Ik masseer eerst de handen van Lenthe. Met een serieus gezicht ondergaat ze de massage, ik geniet!

Dan ben ik aan de beurt. Lenthe giet olie op mijn handen en begint te masseren met haar kleine handjes en ineens roept ze hard door de ruimte ‘Oma, wat heb jij oude handen’ en ik zeg ‘dan kan ik beter met je kroelen’. We schieten in de lach en dan gaan we los. Ik herpak me snel en knipoog naar mijn meisje. Dan moeten we vertellen welk beest we willen zijn. Lenthe wil een vlinder zijn en ik een poes. Zij vliegt en ik kroel.

Voordat de les erop zit, doen we nog wat yoga oefeningen. Iets met de maan en zonnegroet maar ik val direct om. De kleine uitsloofster naast mij lacht me uit.

Na de les bedank ik de lerares en verontschuldig me voor het lachen. ‘Ja, Lenthe is normaliter zo rustig tijdens de les, ze was niet in haar concentratie’ antwoordde ze.

Lenthe en ik kijken elkaar aan en lopen lachend naar buiten. “Leuk was het hè?” zegt ze.

“Kom je nog een keer meedoen?”

Nou, laat ik dat maar niet doen, denk ik hardop.

De yogamevrouw kijkt naar ons, hoort ons gesprek en het lijkt net of ze een beetje opgelucht is.